💧Gnosis — Ukryta Wiedza jako Droga Wyzwolenia

Kodeks Nazarejczyka

Apokryficzny tekst z Ewangelii Mateusza, tzw. Ewangelii Nazarejczyka. Tekst jest w wielu fragmentach identyczny z kanoniczną Ewangelią Mateusza. Po raz pierwszy pojawia się w literaturze około 100 roku naszej ery w Antiochii, stolicy Syrii.

Ewangelia Nazarejczyka została pierwotnie napisana w kontekście judeochrześcijańskim. Tekst, który prawdopodobnie pierwotnie był w języku greckim, został przetłumaczony na aramejski około 180 r.n.e.

Od 135 r.n.e. Jerozolima została zniszczona przez Rzymian. W wyniku tego zniszczenia chrześcijanom żydowskim nie pozwolono mieszkać w Jerozolimie i wycofali się do innych miast. Ci żydowscy chrześcijanie zachowali swoją tożsamość, trzymając się języka aramejskiego.
Pod koniec IV w teolodzy (np. Objawienie Pańskie około 392 r.), wywodzący się z tradycji judeochrześcijańskiej, zostali wciągnięci w wir konfliktu pomiędzy wczesnym Kościołem katolickim a gnostycyzmem .

Był to czas, w którym utrwalono wyznania, ale także w uchwale synodalnej ustalono, które pisma należy obecnie uważać za „kanoniczne” (jako legalne źródła chrześcijańskie) i przekazywać. W wyniku tych sporów Ewangelia Mateusza znalazła się w Nowym Testamencie, ale Ewangelia Nazarejczyków nie. Jednakże teksty te były nadal przekazywane i stały się tak zwanymi „ apokryfami ”